a1Pakiet słownictwa

Podstawowe czasowniki

Codzienne określenia czynności, na których opiera się większość zdań.

41 słów
Słownictwo po hiszpańsku
A1Krok 10 z 10

Codzienne czasowniki

Używaj czasowników, których potrzebujesz niemal w każdym zdaniu.

Następny poziom · A2Jak minął weekend?

Dodaj do mojej biblioteki

Zarejestruj się za darmo, aby zapisać ten zestaw i śledzić postępy

Ucz się wszędzie, nawet offline

41 słów

Definicje w języku: Polski
  • 1
    serverboneutral

    być (kim, jakim, skąd)

    Mówisz, kim albo czym ktoś jest, skąd jest, jaki ma zawód albo jaki jest. O miejscu albo o tym, jak ktoś się teraz czuje, mówi się „estar”.

    Soy de Valencia, ¿y tú?

    Jestem z Walencji, a ty?

  • 2
    estarverboneutral

    być (gdzie; w jakim stanie teraz)

    Mówisz, gdzie coś jest i jak ktoś się teraz czuje: „estoy en casa”, „estoy cansado”. O tym, jaki ktoś jest zawsze, mówi się „ser”.

    Hoy estoy muy cansada.

    Dziś jestem bardzo zmęczona.

  • 3
    tenerverboneutral

    mieć

    O tym, co masz: rzeczy, rodzinę, czas. Hiszpański używa „tener” także przy wieku, głodzie albo zimnie: „tengo frío” (jest mi zimno).

    Tengo un perro y dos gatos.

    Mam psa i dwa koty.

  • 4
    hacerverboneutral

    robić

    Obejmuje i robienie, i wytwarzanie czegoś. Często pojawia się w pytaniach: „¿qué haces?”. Także przy pogodzie: „hace calor”.

    ¿Qué haces esta noche?

    Co robisz dziś wieczorem?

  • 5
    poderverboneutral

    móc

    Stoi z innym czasownikiem w bezokoliczniku: „puedo venir”. Przez „¿puedo…?” prosisz o pozwolenie, a przez „¿puedes…?” o przysługę.

    Hoy no puedo, tengo que trabajar.

    Dziś nie mogę, muszę pracować.

  • 6
    irverboneutral

    iść, jechać

    Jest bardzo nieregularny: „voy, vas, va, vamos, van”. Mówi się „ir a” jakieś miejsce: „voy a Madrid”, „voy al cine”. Jeden czasownik na „iść” i „jechać”.

    Voy al trabajo en metro.

    Jeżdżę do pracy metrem.

  • 7
    ir a …locución verbalneutral

    zamierzać … (plany, bliska przyszłość)

    Z czasownikiem w bezokoliczniku mówi o planie albo bliskiej przyszłości: „voy a comer”. To najłatwiejszy sposób mówienia o przyszłości.

    Mañana voy a llamar a mi madre.

    Jutro zadzwonię do mamy.

  • 8
    decirverboneutral

    mówić/powiedzieć (że)

    Przekazujesz czyjeś słowa: „dice que sí”. W pierwszej osobie jest nieregularny: „digo”.

    Mi madre dice que la cena está lista.

    Mama mówi, że kolacja jest gotowa.

  • 9
    quererverboneutral

    chcieć; kochać (osobę)

    Z rzeczą albo czasownikiem znaczy „chcieć”: „quiero un café”, „quiero dormir”. Z osobą „te quiero” znaczy „kocham cię”, w rodzinie, w związku albo między przyjaciółmi.

    ¿Quieres un café?

    Chcesz kawę?

  • 10
    saberverboneutral

    wiedzieć; umieć

    O faktach i informacjach: „no sé su número”. Z bezokolicznikiem znaczy „umieć”: „sé nadar”. O ludziach i miejscach mówi się „conocer”.

    No sé dónde está Pablo.

    Nie wiem, gdzie jest Pablo.

  • 11
    conocerverboneutral

    znać; poznać

    O ludziach, miastach i miejscach: „conozco a Marta”, „conozco Madrid”. Przed osobą stoi „a”. O faktach mówi się „saber”.

    ¿Conoces a mi hermano?

    Znasz mojego brata?

  • 12
    ververboneutral

    widzieć; oglądać

    O telewizji, filmie albo meczu mówi się „ver”, a nie „mirar”. W pierwszej osobie to „veo”.

    Por la noche veo una serie.

    Wieczorem oglądam serial.

  • 13
    darverboneutral

    dawać

    W pierwszej osobie jest nieregularny: „doy”. Pojawia się w wielu wyrażeniach: „dar un paseo”, „dar las gracias”.

    Te doy mi número de teléfono.

    Dam ci mój numer telefonu.

  • 14
    tener que …locución verbalneutral

    musieć …

    Z czasownikiem w bezokoliczniku mówi, co trzeba zrobić: „tengo que estudiar”. To najzwyklejszy sposób w rozmowie.

    Tengo que trabajar el sábado.

    Muszę pracować w sobotę.

  • 15
    creerverboneutral

    myśleć, sądzić (że)

    „Creo que…” to najczęstszy sposób wyrażania opinii. Odpowiedź: „creo que sí”, „creo que no”.

    Creo que el museo abre a las diez.

    Myślę, że muzeum otwierają o dziesiątej.

  • 16
    pasarverboneutral

    dziać się; przejeżdżać; spędzać (czas)

    „¿Qué pasa?” pyta, co się dzieje. „¿Qué te pasa?” pyta, czy ktoś ma jakiś problem. Mówi się też „pasar el fin de semana” w jakimś miejscu.

    ¿Qué te pasa? Estás muy serio.

    Co ci jest? Jesteś bardzo poważny.

  • 17
    hablarverboneutral

    mówić, rozmawiać

    Mówi się „hablar” + język (mówić w danym języku), „hablar con” + osoba (rozmawiać z kimś) i „hablar de” + temat (mówić o czymś).

    Hablo con mi madre todos los días.

    Codziennie rozmawiam z mamą.

  • 18
    venirverboneutral

    przychodzić, przyjeżdżać (tutaj)

    To ruch w stronę miejsca, gdzie jest mówiący. Do innego miejsca, także tam, gdzie jest twój rozmówca, mówi się „ir”: „¡ya voy!” (już idę!). W pierwszej osobie to „vengo”.

    ¿Vienes a la fiesta el sábado?

    Przyjdziesz w sobotę na imprezę?

  • 19
    llegarverboneutral

    przyjeżdżać, przychodzić, docierać (na miejsce)

    Mówi się „llegar a” jakieś miejsce: „llego a casa a las siete”. „Llegar tarde” to spóźnić się.

    El tren llega a las cinco.

    Pociąg przyjeżdża o piątej.

  • 20
    salirverboneutral

    wychodzić, wyjeżdżać

    Przeciwieństwo „entrar”. To także chodzenie wieczorem do barów albo na imprezy. W pierwszej osobie jest nieregularny: „salgo”.

    Salgo del trabajo a las seis.

    Wychodzę z pracy o szóstej.

  • 21
    ponerverboneutral

    kłaść, stawiać; włączać

    W pierwszej osobie jest nieregularny: „pongo”. To także włączanie czegoś: „poner la tele”, „poner música”.

    Pongo las llaves aquí, en la mesa.

    Kładę klucze tutaj, na stole.

  • 22
    llevarverboneutral

    zabierać, nosić; mieć na sobie

    O zabieraniu czegoś ze sobą w inne miejsce: „llevo el paraguas”. Także o ubraniu, które masz na sobie: „llevo vaqueros”.

    Hoy llevo la comida al trabajo.

    Dziś biorę obiad do pracy.

  • 23
    pensarverboneutral

    myśleć (o); planować

    Mówi się „pensar en” kimś albo czymś. Z bezokolicznikiem mówi o planie: „pienso ir a Sevilla”. Opinię częściej wyraża się przez „creo que”.

    Pienso mucho en mi familia.

    Dużo myślę o mojej rodzinie.

  • 24
    llamarverboneutral

    dzwonić; wołać

    Przy telefonie: „te llamo luego”. „Llamarse” to mieć jakieś imię: „me llamo Ana”.

    Te llamo esta noche.

    Zadzwonię do ciebie wieczorem.

  • 25
    volververboneutral

    wracać

    Zmienia „o” na „ue”: „vuelvo”, „vuelves”. Oznacza ponowne pójście albo przyjście w jakieś miejsce.

    Vuelvo en cinco minutos.

    Wrócę za pięć minut.

  • 26
    entenderverboneutral

    rozumieć

    „No entiendo” mówisz, gdy czegoś nie rozumiesz. Zmienia „e” na „ie”: „entiendo”, „entiendes”.

    Entiendo un poco de español.

    Trochę rozumiem po hiszpańsku.

  • 27
    esperarverboneutral

    czekać (na); mieć nadzieję

    Znaczy „czekać” i też „mieć nadzieję”. Nie ma „por”: „espero el autobús”, choć po polsku czekamy „na” autobus.

    Espera un momento, por favor.

    Zaczekaj chwilę, proszę.

  • 28
    buscarverboneutral

    szukać

    Nie ma „por”: „busco las llaves”.

    Busco mis gafas, ¿las ves?

    Szukam okularów, widzisz je gdzieś?

  • 29
    necesitarverboneutral

    potrzebować

    Stoi z rzeczą albo z czasownikiem: „necesito ayuda”, „necesito dormir”. Jest regularny: „necesito”, „necesitas”.

    Necesito ayuda con la maleta.

    Potrzebuję pomocy z walizką.

  • 30
    vivirverboneutral

    mieszkać; żyć

    O miejscu, gdzie jest twój dom: „vivo en Madrid”. Mówi się też „vivir con” kimś.

    Vivo con dos amigos.

    Mieszkam z dwoma przyjaciółmi.

  • 31
    beberverboneutral

    pić

    W Ameryce Łacińskiej przy napojach dużo częściej mówi się „tomar”. W Hiszpanii słychać oba.

    Bebo mucha agua en verano.

    Latem piję dużo wody.

  • 32
    encontrarverboneutral

    znajdować/znaleźć

    Zmienia „o” na „ue”: „encuentro”. „No encuentro…” to zwykły sposób, żeby powiedzieć, że nie widzisz czegoś, czego szukasz.

    No encuentro mi móvil.

    Nie mogę znaleźć telefonu.

  • 33
    ayudarverboneutral

    pomagać

    Przed osobą stoi „a”: „ayudo a mi madre”. „¿Te ayudo?” służy do zaoferowania pomocy.

    ¿Me ayudas con esto?

    Pomożesz mi z tym?

  • 34
    preguntarverboneutral

    pytać

    To prośba o informację: „pregunto la hora”. Gdy prosisz o rzecz, używa się „pedir”. Po polsku „pytać” i „prosić” też się różnią.

    Voy a preguntar al camarero.

    Zapytam kelnera.

  • 35
    comprarverboneutral

    kupować

    Przeciwieństwo to „vender”. Mówi się „comprar” coś w sklepie.

    Compro el pan en la panadería de abajo.

    Kupuję chleb w piekarni na dole.

  • 36
    escucharverboneutral

    słuchać

    Nie ma przyimka: „escucho música”. O dźwięku, który dociera bez twojej woli, mówi się „oír”.

    Escucho la radio en el coche.

    Słucham radia w samochodzie.

  • 37
    mirarverboneutral

    patrzeć (na)

    To patrzenie z uwagą. O telewizji albo filmie częściej mówi się „ver”.

    Mira, esa es mi casa.

    Popatrz, to mój dom.

  • 38
    escribirverboneutral

    pisać

    „Escribir a” kogoś to wysłać mu wiadomość albo list: „te escribo mañana”.

    Te escribo mañana.

    Napiszę do ciebie jutro.

  • 39
    abrirverboneutral

    otwierać

    Przeciwieństwo to „cerrar”. O sklepach i muzeach: „¿a qué hora abre?”.

    ¿Puedo abrir la ventana?

    Mogę otworzyć okno?

  • 40
    cerrarverboneutral

    zamykać

    Przeciwieństwo to „abrir”. Zmienia „e” na „ie”: „cierro”, „cierra”.

    Cierra la puerta, por favor.

    Zamknij drzwi, proszę.

  • 41
    aprenderverboneutral

    uczyć się

    Z bezokolicznikiem ma „a”: „aprendo a cocinar”. O nauce na zajęciach mówi się też „estudiar”. Po polsku oba to „uczyć się”.

    Aprendo español en una academia.

    Uczę się hiszpańskiego w szkole językowej.

Ucz się wszędzie, nawet offline

Pobierz talie na telefon i ćwicz bez internetu. Idealne w drodze do pracy, w samolocie i wszędzie tam, gdzie zasięg bywa słaby.

To krótki zestaw, ale bez tych czasowników trudno zbudować choćby jedno zdanie. Znajdziesz tu dwa hiszpańskie „być”, czyli „ser” i „estar”, i nauczysz się, kiedy sięgnąć po który. Są też pary, które łatwo pomylić, jak „saber” i „conocer”, czasowniki ruchu, takie jak „ir”, „venir” czy „volver”, oraz „ir a …” i „tener que …”, dzięki którym powiesz, co zamierzasz i co musisz zrobić.

Inne poziomy tematu Podstawowe czasowniki

Więcej słownictwa po hiszpańsku na poziomie A1